میان شعور من و تو کودکی خوابیدست

	هستی. با توام. نه دور دور. که نزدیکی. همین جا. توی تمام سلول های ذهنم. خدا هست. نفس می کشد. هستم. عبادتش می کنم. پ ن: فقط تو بخوان! نوشته شده در تاريخ چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 5:36 توسط محسن

من خودم را با تو شناختم
دادم اش دست تو
خودم را
گمش نکنی

نوشته های پیشین